Wijsgerigheid

Wijsgerigheid is “een rationele, coherente visie op de werkelijkheid die zich met argumenten verantwoordt en gemeenschappelijkheid hoog in het vaandel voert.” (Groot, 2003). Het gaat om de “combinatie van wijsheid, wetenschap en bestaanskunst.” Zo is het bij WO zaak om een balans te vinden tussen overzicht en inzicht, intentie en daadkracht, inhoud en vorm, het materiële en immateriële, samenwerken en competitie, algemeen belang en eigen belang (ook internationaal gezien), efficiëntie en effectiviteit, idealisme en realisme. Sloterdijk stelt dat “zonder positief geformuleerde regulatieve ideeën en richtinggevende idealen komt er van beschaving niets terecht.“ (Roovers, 2005). Daarvoor is een wijsgerige grondhouding een vereiste: het is het maximale dat in stelling kan worden gebracht. Wijsheid / wijsgerigheid is nastrevenswaardig, zelfs al is het niet voor iedereen bereikbaar. “Certainly, there are many competencies that people can bring to bear when dealing with life’s challanges and problems – but no other human capacity will be as integrative as is wisdom.” (Kunzman, 2004). Het nastreven van wijsheid kan de vorm krijgen van een ‘levenskunst’, die leidt tot een hoog persoonlijk welbevinden in combinatie met oog voor WO.