Paradigma

Denken in termen van ‘het dogma van de economische groei’ is hier het oude paradigma. Het leidt in toenemende mate tot resultaten die redelijkerwijze niet meer zijn aan te merken als vooruitgang (anomalieën). Zwakheden in het bestaande model worden gerepareerd. Zo worden de menselijke drijfveren en de natuur voorgesteld als kapitalen, die moeten worden omgezet naar geldtermen en verinnerlijkt in de modellen. Maar dat omzetten is een exercitie die blijft wringen. Ook het concept van duurzame ontwikkeling en groene groei dringen niet door tot de essentie. Wat mensen werkelijk willen blijft buiten bereik. Zo verdwijnen de eenvoud en schoonheid uit het bestaande model. Binnen WO wordt een nieuw paradigma geschetst. Het conceptuele model (zie home) en de uitwerkingen daarvan brengen de eenvoud en schoonheid weer terug.